گریه کن گریه قشنگه!
وقتی شب پاشو تو باغا میذاره نفس گلا میگیره
وقتی تاریکی از آسمون میباره دل غنچه ها میمیره
وقتی ظلمت نفس گلا رو بسته گل محبوبه شب بیدار نشسته
دل به تاریکی و ظلم شب نمیده اونکه عطرش تا ته باغا رسیده
اگه محبوبه رو تو گلدون بذارن
اگه دیوار بکشن دور وجودش
عطر محبوبه شب پشت هر دیوار سنگی راه داره
گل محبوبه شب توی قلب غنچه ها پناه داره
شبا که گلا تو تاریکی نشستن
همه از وحشت شب چشما رو بستن
تنشون میلرزه از ترس سیاهی
گل محبوبه تو واسه شون پناهی
عطر محبوبه شب پشت هر دیوار سنگی راه داره
گل محبوبه شب توی قلب غنچه ها پناه داره
posted by سلیمان @ 12:52 AM
1 Comments:
آن لحظه که از نیاز ، انسان ، دارد نه کم از هوای حیوان
یک دانه ی گندم طلایی از تشت ِِِِِِِِِِِ طلا گرانبها تر
در حادثه های ناگهانی ، سالم ز مریض مبتلا تر
آسوده مباش که بی نیازی ، یک آن ِِِِِِِ دگر پر از نیازی
آنجا که تو فرعون ِِِِِ زمانی ، در تیر رس ِِِِِِِِِِِِِِ باد خزانی
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home