اشك شوق و حسرت
خيلي زود راه افتاديم ولي بهعلت كثرت جمعيت در بلوار كشاورز متوقف شديم و همانجا در صف ايستاديم و منتظر شروع خطبههاي نماز جمعه مانديم. باور كنيد از اينكه ازدحام جمعيت مانع از حضور در جايگاه و زمين چمن دانشگاه و استفاده از سايبان در آن هواي گرم شد ناراحت نشدم- چون همه چيز را با عينك خوشبيني نگاه ميكردم و ميدانستم همه و حتي معترضان و ناراضيان، ايرانياني هستند كه نظام را دوست دارند و در انتخابات آن شركت كردهاند و به كشورشان عشق ميروزند- همه مسلماناني هستند كه به ميعادگاه جمعه و جماعت و نماز روي آوردهاند و به آن دل سپرده و به آن اميد بستهاند آن هم نمازي به امامت و جلوداري چهره سرشناس عرصههاي سخت انقلاب و جنگ و ديگر شدايد يار باوفاي ديروز امام و ارشد مشاوران رسمي و مصلحتشناسان امروز رهبري و رياست مجلس بنيادي و باعظمت خبرگان. در مواجهه با صحنههاي گوناگون و دريايي خروشان مردان و زناني كه در آن هواي گرم و طاقتفرسا از سر نياز به نماز آمده بودند. بارها و بارها اشك ريختم اشكي كه گاه از سرشوق و گاه غصه و حسرت. تا آنجا كه به دوست كنار دستيم كه پرسيد شما حالتان خوب است؟ بغض در گلو خنديدم و گفتم آب و روغنم قاطي شده، و به همين دليل بر آن شدم كه بعضي از صحنههاي افتخارآفرين و غرورآميز و متاسفانه چندگوشه دردآور و سخت هم از آن محشر عظيم را يادآوري كنم.
1- من آن روز در دانشگاه تهران و خيابانهاي اطراف آن سيل خروشاني را ميديدم كه همه ايراني هستند- همه مسلمان هستند- همه به نماز آمده بودند و همه براي شنيدن بيانات يك روحاني از تبار خط امام و رهبري و اقامه نماز با او آمدهاند و اين تفسيري زيبا داشت كه بعد از 30 سال فراز و فرود و تلخ و شيرين هنوز هم در شدايد روحانيت نقطه اتكا مردم است. آن هم روحانيتي از جنس خط امام (ره).
2- آن روز حضور جناح و جريان و چپ و راست رنگ باخته بود و همه چيز مردمي بود آن هم مردمي كه با پاي خود آمده بودند نه دعوتي نه تشويقي نه پاداشي و نه...
و در مواردي حضور آسان هم نبود.
3- خطبههاي دلنشين و آرامبخش خطيب جمعه كه نقش يك پدر روحاني و دلسوز را به نمايش گذاشت. توجه داشته باشيم او در چه شرايط سختي صحبت ميكرد تا آنجا كه اگر بگويم آن روز چشم و گوش عالم متوجه نماز ما و خطبههاي آن بود سخني گزافه نخواهد بود.
آن روز داخل و خارج و افكار مختلف از موافق و مخالف در انتظار خطبههاي سنجيده و راهگشاي هاشميرفسنجاني بودند. الحق او بايد در معركه سختي شمشير ميزد، از طرفي پوست و گوشت و استخوانش به اسلام، انقلاب، ايران و مردم عجين است و نميتواند از تريبون نماز جمعه در نقش اپوزيسيون ظاهر شده و در برابر نظام و مردم بايستد و از ديگر سو جمعيت زيادي در داخل و خارج بحق يا ناحق مسالهدار شدهاند و در اثر ترديد دچار بياعتمادي نسبت به بخشهايي از مجريان و ناظران و نه ميتوانست و نه ميخواست كه يكسويه از تمام رفتار انجام شده و نتيجه انتخابات دفاع كند و من بخش افتخارات را با اين جمله به پايان ميبرم، الحق او مرد عبور از بحران است، اما در بخش غصه و حسرت.
1- از اينكه ميديديم نماز جمعه و يكي از اصليترين نقطه اتكاهاي نظام اسلامي و مردم در محاصره نيروهاي نظامي و انتظامي و با انواع و اقسام آلات و ابزار دفاعي و تهاجمي برگزار ميشود سخت اندوهگين شدم.
2- از اينكه ميديدم ضدانقلاب و مخالفان اسلام و دشمنان خارجي ممكن است در اين نقطه اتكا نظام براي روزهاي سخت و سرمايه عظيمي كه بايد عامل وحدت و يكپارچگي مردم باشد و حتي افرادي كه اهل نماز و عبادت نيستند اعتبار و قداست آن را درك مينمايند طمع نمايند و روزي در مقام تضعيف و تخريب و تعطيل اين سنگر برآيند بيتاب ميشدم.
3- و سرانجام همه ديديم نمازي كه بايد مايه آرامش افراد و جامعه باشد و جماعتي كه بايد براي تحكيم وحدت قلوب و دلها باشد و نماز جمعهاي كه بايد در آن تقوا تقويت شود و مردم به سوي خدا دعوت شوند و از آنچه در هفته گذشته بر آنان گذشته آگاه گردند و امهات و مهام مسائل اجتماعي پيش روي آنان بحث شود و براي آن چارهسازي گردد قداست اين نماز نه بهوسيله ضدانقلاب و نه به وسيله اجانب و بيگانگان و نه در خيابانهاي دور و اطراف دانشگاه كه در چندقدمي محراب و آنجا كه مردم عادي حضور ندارند و گفته ميشود محل استقرار افراد صددرصد خودي و شناخته شده ميباشد شكسته ميشود و به يكي از سرشناسترين چهرههاي روحاني خط امام كه از اولين لحظات نهضت اسلامي به رهبري امام امت حضور فعال و معتقدانه و موثر داشته اساعه ادب و اهانت ميشود در حاليكه كروبي داراي كارنامه حضوري در حدود نيم قرن است كه گوشه زندگي مردانه و شرافتمندانه و اسلامي و مردميش در مرئي و منظر امام و رهبري و امت اسلامي بوده.
بر كروبي زجر ديده و زنداني كشيده و تبعيدي سالهاي سخت قبل از انقلاب و او كه براي اسلام و راه امام قبل از پيروزي انقلاب سيلي و كتك خورده اينگونه تعرضها سخت و غيرقابل تحمل نيست ولي افقي كه براي آينده در پيشرو ترسيم ميشود و اين شروع نامبارك اگر ريشهيابي و مهار نشود كار را بهجايي ميرساند كه سنگ روي سنگ بند نشود كه گفتهاند چو پردهدار به شمشير ميزند همه را كسي مقيم حريم حرم نخواهد ماند.
محمدرضا عباسيفرد
1- من آن روز در دانشگاه تهران و خيابانهاي اطراف آن سيل خروشاني را ميديدم كه همه ايراني هستند- همه مسلمان هستند- همه به نماز آمده بودند و همه براي شنيدن بيانات يك روحاني از تبار خط امام و رهبري و اقامه نماز با او آمدهاند و اين تفسيري زيبا داشت كه بعد از 30 سال فراز و فرود و تلخ و شيرين هنوز هم در شدايد روحانيت نقطه اتكا مردم است. آن هم روحانيتي از جنس خط امام (ره).
2- آن روز حضور جناح و جريان و چپ و راست رنگ باخته بود و همه چيز مردمي بود آن هم مردمي كه با پاي خود آمده بودند نه دعوتي نه تشويقي نه پاداشي و نه...
و در مواردي حضور آسان هم نبود.
3- خطبههاي دلنشين و آرامبخش خطيب جمعه كه نقش يك پدر روحاني و دلسوز را به نمايش گذاشت. توجه داشته باشيم او در چه شرايط سختي صحبت ميكرد تا آنجا كه اگر بگويم آن روز چشم و گوش عالم متوجه نماز ما و خطبههاي آن بود سخني گزافه نخواهد بود.
آن روز داخل و خارج و افكار مختلف از موافق و مخالف در انتظار خطبههاي سنجيده و راهگشاي هاشميرفسنجاني بودند. الحق او بايد در معركه سختي شمشير ميزد، از طرفي پوست و گوشت و استخوانش به اسلام، انقلاب، ايران و مردم عجين است و نميتواند از تريبون نماز جمعه در نقش اپوزيسيون ظاهر شده و در برابر نظام و مردم بايستد و از ديگر سو جمعيت زيادي در داخل و خارج بحق يا ناحق مسالهدار شدهاند و در اثر ترديد دچار بياعتمادي نسبت به بخشهايي از مجريان و ناظران و نه ميتوانست و نه ميخواست كه يكسويه از تمام رفتار انجام شده و نتيجه انتخابات دفاع كند و من بخش افتخارات را با اين جمله به پايان ميبرم، الحق او مرد عبور از بحران است، اما در بخش غصه و حسرت.
1- از اينكه ميديديم نماز جمعه و يكي از اصليترين نقطه اتكاهاي نظام اسلامي و مردم در محاصره نيروهاي نظامي و انتظامي و با انواع و اقسام آلات و ابزار دفاعي و تهاجمي برگزار ميشود سخت اندوهگين شدم.
2- از اينكه ميديدم ضدانقلاب و مخالفان اسلام و دشمنان خارجي ممكن است در اين نقطه اتكا نظام براي روزهاي سخت و سرمايه عظيمي كه بايد عامل وحدت و يكپارچگي مردم باشد و حتي افرادي كه اهل نماز و عبادت نيستند اعتبار و قداست آن را درك مينمايند طمع نمايند و روزي در مقام تضعيف و تخريب و تعطيل اين سنگر برآيند بيتاب ميشدم.
3- و سرانجام همه ديديم نمازي كه بايد مايه آرامش افراد و جامعه باشد و جماعتي كه بايد براي تحكيم وحدت قلوب و دلها باشد و نماز جمعهاي كه بايد در آن تقوا تقويت شود و مردم به سوي خدا دعوت شوند و از آنچه در هفته گذشته بر آنان گذشته آگاه گردند و امهات و مهام مسائل اجتماعي پيش روي آنان بحث شود و براي آن چارهسازي گردد قداست اين نماز نه بهوسيله ضدانقلاب و نه به وسيله اجانب و بيگانگان و نه در خيابانهاي دور و اطراف دانشگاه كه در چندقدمي محراب و آنجا كه مردم عادي حضور ندارند و گفته ميشود محل استقرار افراد صددرصد خودي و شناخته شده ميباشد شكسته ميشود و به يكي از سرشناسترين چهرههاي روحاني خط امام كه از اولين لحظات نهضت اسلامي به رهبري امام امت حضور فعال و معتقدانه و موثر داشته اساعه ادب و اهانت ميشود در حاليكه كروبي داراي كارنامه حضوري در حدود نيم قرن است كه گوشه زندگي مردانه و شرافتمندانه و اسلامي و مردميش در مرئي و منظر امام و رهبري و امت اسلامي بوده.
بر كروبي زجر ديده و زنداني كشيده و تبعيدي سالهاي سخت قبل از انقلاب و او كه براي اسلام و راه امام قبل از پيروزي انقلاب سيلي و كتك خورده اينگونه تعرضها سخت و غيرقابل تحمل نيست ولي افقي كه براي آينده در پيشرو ترسيم ميشود و اين شروع نامبارك اگر ريشهيابي و مهار نشود كار را بهجايي ميرساند كه سنگ روي سنگ بند نشود كه گفتهاند چو پردهدار به شمشير ميزند همه را كسي مقيم حريم حرم نخواهد ماند.
محمدرضا عباسيفرد
posted by سلیمان @ 9:22 AM
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home